Reis rampjes, Grieks (happy) end

Laatste dagen van een eindeloze reis, die begon in juni. Net als in het gewone leven heb je dan ups en downs. Ook al denk je van te voren dat er door perfecte planning bijna niets mis kan gaan. 

Toen ik daar in het vorige verhaal nog nietsvermoedend koffie zat te drinken en dacht dat Ilse in avond aan zou komen, was er al uren een wereldwijde computerstoring aan de gang. Wel tekend voor het Griekse leven is dat niemand in mijn omgeving daar iets van leek te merken. Zelfs dagen erna keken mensen mij glazig aan als ik het noemde.

Naarmate de dag vorderde bleek Ilse die al ingecheckt en wel op Schiphol zat, helemaal niet te kunnen vertrekken. Alle vluchten gecancelled. Zicht op hoe het verder moest, was er voor niemand. Ze had eigenlijk geluk dichtbij huis te zijn. 

Die avond zat ik met een raar gevoel alleen in het grote huis. Dacht wel mee over oplossingen om toch een vlucht naar Athene te vinden. Vertrok zelf vroeg in ochtend met boot naar eiland Andros. In de loop van de zaterdag plande Ilse minutieus haar nieuwe reis. Via Düsseldorf. Dus op zondagochtend heel vroeg met trein, vliegtuig, boot- en was om 8 uur in avond op Andros. Een kunststukje qua reizen, en zorgde zo dat de domper van de vrijdag beperkt werd. Haar reis was begonnen.

Wel hadden we nu samen minder tijd. In vogelvlucht gaf ik haar introductie voor Andros en omgeving camping, en vertrok op dinsdag 23 juli naar Athene om met soort mini vliegmaatschappij Cyprus airways te vertrekken de volgende dag. Een beetje ongerust omdat ik nog geen boardingpas had. Het duurde een ochtend vol zenuwen (vlucht stond nergens op een bord, of bij vertrekkende vluchten), en Athene airport leek een krioelende mierenhoop van mensen. Natuurlijk kwam alles goed. Ik vond een incheckbalie in gangetje achteraf, kreeg een pas en zelfs goedkeuring voor bagage die nu nog maar 7,5 kg woog. Mijn rugzak met zware dingen achter mijn rug verstopt😉

Opgelucht zat ik op Cyprus airport te wachten op Arvin en Iris en kinderen. Samen zouden we dan met busje naar Turkse gedeelte gaan rijden. Hoewel ze redelijk op tijd waren, was er met de koffers iets mis gegaan. Een teleurstelling en lichte paniek. Behalve een buggy en tas met eten, hadden ze alleen de kleren aan hun lijf.

Nu heb je op Cyprus ook qua hitte in feite alleen zwemkleding nodig, toch bleek het erg lastig om zonder iets de dagen door te komen. Steeds was er de verwachting dat de spullen morgen zouden komen. Ze kochten wat zwemspullen, leenden uit mijn tas, en leerden erg knap te improviseren. 

We zaten in een resort aan zee met zwembaden, speeltuin en restaurants. Ik verhuisde 3x naar een andere locatie. Zij verbleven in mooi groot appartement. Aiso kwam ook een weekje. Het leukste spelletje was opa onder water te duwen. Gelukkig dat ze nog robuuste opa hebben. Al werd die aan het einde van week erg ziek, en konden we het niet met borrel afsluiten.

In de tijd dat we er waren begon Olivier te lopen, en werden zijn dikke beentjes steeds bruiner. Florian bleek een super waterratje, en Maurits leek een zomercursus taal/rekenen/klokkijken voor zichzelf te doen. lekker in de airco als soort voorbereiding op zijn start in de 1e klas.

Na 2 weken hitte(42 gr) vreselijke landschap (flatgebouwen, woestijnachtig, saai), verlangde ik erg naar vertrek. Mijn vlucht verliep voorspoedig, en na paar uurtjes liep ik hier binnen in groot appartement bij Nea Makri. Langs de kustlijn van Athene.

Bij Arvin en Iris verliep de reis meer als rampscenario. Ze misten vlucht in Wenen. Met 3 kleine kinderen die moe zijn en naar huis willen, werd het hard werken om alles rond te krijgen. Uiteindelijk waren ze in nacht veilig thuis met de koffers die na ruim een week toch nog waren gearriveerd.

Met Ilse doe ik nu een soort oma vakantie- heel relaxed in dit Griekse dorp aan de kust. We ontdekken steeds meer groene plekken om aan zee te liggen en lekkere taverna's met uitzicht op zee. We stappen in bussen waarvan we nog steeds niet snappen hoe je aan kaartjes moet komen. We hebben maar besloten dat ze vast gratis zijn. Zo niet dan zien we dan wel weer!

Morgen nemen we taxi naar Athene voor hotel met zwembad. Toen we het boekten hebben we alleen niet goed bekeken hoever we van centrum zitten. Dus dat moeten we wel gaan overbruggen. Aan het einde van onze reis  vast op te lossen. We genieten nog even van de sfeer, de krekels en dat we nog niets hoeven...